Κωδικός ακινήτου: 2-1034 - Αιγάλεω Κάτω Αιγάλεω - Εσταυρωμένου ΠΩΛΕΙΤΑΙ κτίριο επαγγελματικό 4 επιπέδων συνολικής επιφάνειας 1380.00 τ.μ. σε οικόπεδο 505 τ.μ. . Αποτελείται από . Είναι κατασκευασμένο το 2000 με ενεργειακή κλάση Γ και διαθέτει κουφώματα αλουμινίου, πατώματα από πλακάκι, ανελκυστήρα, πρόσβαση ΑΜΕΑ, πάρκινγκ, αποθήκη , A/C, συναγερμό, προεγκατάσταση συναγερμού, διπλά τζάμια, κάμερες, δομημένη καλωδίωση, ρολά ασφαλείας, εξαερισμός απόσταση από αεροδρόμιο 30000 μέτρα απόσταση από μετρό 300 μέτρα - Τιμή: 2.700.000 €
Μισθωμένο, εξαιρετική επένδυση με απόδοση 7%.
Για την υπόδειξη των ακινήτων είναι απαραίτητη η επίδειξη της Αστυνομικής Ταυτότητας (ΑΔΤ), καθώς και το Α.Φ.Μ. του ενδιαφερομένου βάση του Νόμου 4072/2012.
| Επίπεδο | τ.μ. | Δωμ. | Σαλ. | Κουζ. | Μπαν. | WC | Μπαλκ. | Τζάκι | Σοφίτα |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Υπόγειο | 450.00 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | ✗ | ✗ |
| Ισόγειο | 230.00 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | ✗ | ✗ |
| 1 ος | 350.00 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | ✗ | ✗ |
| 2 ος | 350.00 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | ✗ | ✗ |
| Συνολικά | 1380 | 0 | 0 | 0 | 0 | 6 | 0 | - | - |
Το Αιγάλεω είναι αστική περιοχή και δήμος που βρίσκεται στον Δυτικό Τομέα Αθηνών του Λεκανοπεδίου Αττικής, στην Περιφέρεια Αττικής με πληθυσμό 65.831 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Ο ομώνυμος δήμος συνορεύει προς τα ανατολικά με το Δήμο Αθηναίων, βόρεια με τους δήμους Περιστερίου και Χαϊδαρίου, δυτικά με τους δήμους Νίκαιας - Αγίου Ιωάννου Ρέντη και Αγίας Βαρβάρας και νότια με το δήμο Μοσχάτου - Ταύρου. Μέχρι πριν από μερικά χρόνια το Αιγάλεω ήταν πρωτεύουσα της Δυτικής Αττικής με συνέπεια στην πόλη να εδρεύουν αρκετές δημόσιες υπηρεσίες (Πολεοδομία, Δασαρχείο κ.ά.). Το ένα τέταρτο του δήμου είναι βιομηχανική περιοχή, ενώ το έδαφος του διασχίζουν πέντε μεγάλες οδικές αρτηρίες και συγκεκριμένα οι Λεωφόροι Κηφισού, Αθηνών, Θηβών, Πέτρου Ράλλη και η Ιερά Οδός. Τα τελικά όρια του δήμου Αιγάλεω διαμορφώθηκαν με αλλεπάλληλες προσθήκες και εντάξεις νέων συνοικιών στην αρχική οικιστική μονάδα η οποία περιοριζόταν στο στενό όριο της κοινότητας που είχε δημιουργηθεί με Προεδρικό διάταγμα στις 18 Ιανουαρίου του 1934. Το 1937 έγινε η πρώτη τροποποίηση των ορίων της κοινότητας που το 1943 αναβαπτίστηκε σε Δήμο. Στα 1952 προστέθηκε η Ανατολική πλευρά του «Μπαρουτάδικου». Ακολούθησαν οι περιοχές της Οδού Κύπρου και του Ι.Ν. του Αγίου Κωνσταντίνου (1954), το λεγόμενο «Κάτω Κτήμα Λιούμη» (1955) και το «Άνω Κτήμα Λιούμη» μαζί με τα «Νταμαράκια», στα 1967.
Η περιοχή του Αιγάλεω ονομάστηκε έτσι από το βουνό Αιγάλεω, που το αρχαιοελληνικό του όνομα σημαίνει «λαός κατσικιών». Κατά μια άλλη ερμηνεία η λέξη Αιγάλεω προέρχεται από τις λέξεις «αίγες» (= κύματα) και «λάας» (= λίθος, βράχος), οπότε το Αιγάλεω Όρος αποδίδεται ως «ο βράχος στον οποίο σπάζουν τα κύματα». Στο Αιγάλεω Όρος είχε εγκατασταθεί ο βασιλέας των Περσών Ξέρξης για να παρακολουθήσει την εξέλιξη της ναυμαχίας[6] στον κόλπο της Σαλαμίνας, το 480 π.Χ. Το κέντρο του Αιγάλεω διασχίζεται από την αρχαία Ιερά Οδό που βρίσκεται στην ίδια θέση από την εποχή του Θησέως (και της οποίας αχνάρι έχει αποκαλυφθεί πρόσφατα, πάνω από τον σταθμό του Μετρό και εκτίθεται σε δημόσια θέα), επί της οποίας λάμβανε χώρα η λατρευτική πομπή των Ελευσινίων Μυστηρίων, που ξεκινούσε από τον Κεραμεικό και κατέληγε στον σημερινό αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας. Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα στην περιοχή του σημερινού Δήμου Αιγάλεω δεν υπήρχε καν οικισμός. Η γη είχε κατά το παρελθόν καλλιεργηθεί από Έλληνες κατοίκους των Αθηνών και εν συνεχεία από Λατίνους, Καταλανούς, Φλωρεντίνους και φυσικά Τούρκους.